David Cameron için zihnini hazırla.

Edward Heath, 1974’te aşırı sendikal gücün üstesinden gelmek istediği çırpınış seçiminde sloganını yaparak denedi. Ancak seçmenler arasında liderlik bilgileri hakkında kuşkuya dalmış tohumlar sormak zorunda kaldığı ve bu yüzden de şöyle cevap verdiler: “Şüphesiz o zaman değil.” Ve Harold Wilson’u Downing Street’e geri getirdiler.
Eleştirmenlerinin çoğu, David Cameron’un 2010 seçim kampanyasına, seçmenlere “Britanya hükümetine katılma daveti” yapma konusundaki muğlak düşüncesine dayanarak, kuşkusuz benzer kuşkular ekmiş ve bu yüzden onu salt çoğunluktan mahrum bırakmışlardır.

Margaret Thatcher liderlik şablonuna inanıyorlar.
Demir Hanım, ülkeyi kimin yönettiğini sormaya hiç gerek duymamıştı, çünkü onun eylemleri ile hiç kimseyi bir şüphe bırakmadı. Her gün onun sorumlu olduğu ve alternatif olmadığı yeni bir iddia sağladı.

    
        
            David Cameron, bir gerçek anın onun için de onun yanında çizildiğini bilmeli.
            

    Falkland Savaşı, Soğuk Savaş ve onun içindeki “düşmanı” (Arthur Scargill ve madencileri) aleyhindeki savaşı hep kazanırken, Brüksel bir İngiliz bütçe indirimi ile karşı karşıya kaldı ve Avrupalı ​​federalistler sonuçta “Hayır, hayır. yok hayır!”
Onun iradesinin gücü için Thatcher üç ardışık parlamento çoğunluğu ile ödüllendirildi. Tony Blair, seçmenlerin her zaman zayıf bir liderden güçlü bir lidere geri döneceği dersini öğrendi. 1994’te, Avrupalı ​​Büyükelçilere Avrupalı ​​bir zirvede İngiliz veto’larını korumadaki başarısızlığı nedeniyle, Avrupalı ​​Büyük Milletvekillerine söz vereceğinden söz etti.
“Partimi yönetiyorum, o da onun peşinden gidiyor,” diye anlatıyor Blair Avam Kamarası’nda, Norman Lamont’un Binbaşı’nın “bürokrasi içinde değil, iktidarda değil” şeklindeki sert iddialarını yineledi. Lamont’un Binbaşı’yı bir topal ördek haline getirdiği yerde, Blair onu öldü.

    Cameron, İngiliz siyaset tarihçisi, yukarıda sıralanan her emsalin farkında olmamak için çok akıllıdır. Bu yüzden bir gerçek anın onun için yakınlaştığını bilmeli.
David Davis ve Julian Lewis gibi yaşananlar, parti kamçıları tarafından zorbalığa maruz kalmanın kanıtı olmayan yeni nesil genç Eurosceptics’e otururlar.
Zaten “Essex’teki Demir Hanım” ın bazı kesimlerinde yer alan parlak Priti Patel tarafından yönetilen bu milletvekilleri, İngiliz egemenliğinin yeniden tespiti için savaşmak üzere siyasete girdiler.
Cameron’un iç çevresi, AİHM’nin alabileceği en iyi terimlerle anlaşmaya varmasını söylerken, birçok Tory milletvekili onun daha fazla cüretkâr bir şey yapmasını istiyor: yargı yetkisinden çekilmek ve maalesef Lib Dems’in blöfünü aramak Kamuoyu yoklamalarında yüzde 10’luk bir oylamada ve erken seçimin provoke edilmesi için hiçbir konumda bulunmuyor.

    Margaret Thatcher’ın benzer durumlarda ne yapmıştı?

Bence bunun cevabını biliyoruz. İngiltere’yi kim yönetiyor, Bay Cameron?

Halk hala senin olmanı umuyor, o yüzden lütfen onları hayal kırıklığına uğratma.